Rijden met GPS heeft ook op de motor vele voordelen. De Garmin GPS is het meest geschikt voor de motor doordat hij waterdicht en shockproof is (je kunt hem laten vallen). Ook is hij geschikt voor het uitzetten van toertochten, bijvoorbeeld route van A naar A, waar een normaal navigatiesysteem van in de war raakt. Je kunt zelf je routes ontwerpen of interessante routes downloaden van het internet.
Toch zitten er ook nog wel wat haken en ogen aan het gebruik. Instructeur John Bruins heeft de GPS langere tijd uitgetest. Hieronder een verslag van zijn ervaringen.

De hardware
Ik heb nu een heel seizoen (2005) gereden met de Garmin 2610, aangeschaft bij de GPS-shop in Notter. Deze GPS is uitgerust met de Perfect Craddle. Dit is makkelijk, want op de GPS zitten alle knoppen rechts en om de GPS te bedienen zou je dan telkens je gas moeten loslaten. Het is wel zo dat de bediening zich tijdens het rijden beperkt tot het in- en uitzoomen. De andere dingen kun je beter doen terwijl je stilstaat. Dat is wel zo veilig.
De montage op de motor is eenvoudig. Via een hard rubberen kogel aan de achterzijde van de Craddle en eenzelfde kogel bijvoorbeeld op je stuur zijn de montage en demontage kwesties van seconden. Ik heb een aparte (gezekerde) stroomkabel getrokken rechtstreeks van de accu. Dat heeft als voordeel dat je op je gemak kunt programmeren zonder het contact te moeten aanzetten. Het stroomgebruik is zodanig dat je wel heel lang bezig moet zijn om problemen met je accu te krijgen.
Het aflezen van het scherm gaat goed, ook bij mooi weer. Schijnt de zon rechtstreeks op het scherm, dan wordt het wat minder, maar het scherm blijft leesbaar. De GPS is waterdicht, dus een regenbuitje is geen probleem, maar ik heb wel een aantal keren gehad dat als ik hem aanzette, dat er dan een soort condensvlek in het midden van het scherm zat. Doorsnee een centimeter of twee en als dan de zon scheen, dan zag je niet het beeld dat achter de vlek zat. Gaandeweg het rijden werd de vlek dan kleiner en na een uurtje was hij volledig verdwenen. Maar vaak was hij er weer de volgende dag. Ik heb hierover gebeld en het schijnt meer voor te komen. Naar een oplossing wordt gezocht, maar het is niet echt een probleem, omdat het vocht niet in het apparaat zelf zit, maar tussen bepaalde lagen van het scherm.

Het kaartmateriaal
Ik heb een geheugenkaart van 1 Gb. Daar kan bijna heel Europa op. Ik heb zelf Nederland, België, Luxemburg, Duitsland, Oostenrijk, het noordelijk deel van Italië, het noordelijk deel van Frankrijk en het grootste deel van Engeland en Schotland erop staan. Deze keus is uiteraard afgestemd op mijn vakantiebestemmingen. Er zijn nu kaarten van 2 Gb en daar kan alles op. De kaarten zijn goed gedetailleerd en er zitten niet veel fouten in. Foutloos is volgens mij onmogelijk als je bedenkt hoeveel weggetjes en steegjes er zijn in heel Europa. Soms kom je wel eens vreemde dingen tegen, bijvoorbeeld dat de GPS zegt dat je midden in een haarspeldbocht links of rechts af moet. Met aan één zijde een vangrail en aan de andere kant een berg valt dat niet mee. Kijk je dan op je scherm, dan zie dat het daar wel klopt. Waarom dan die melding? Joost mag het weten... Wat verder nog wel eens een probleem kan zijn is het volgende voorbeeld: je rijdt Nassau (D) uit richting Bad Ems. Je wilt naar Bad Schwalbach. Als je Nassau uitrijdt meldt de GPS dat je rechtdoor moet rijden tot aan een rotonde. Even buiten Nassau is een brug over de rivier. En om in Bad Schwalbach te komen moet je dus de brug over. Op het wegdek staan keurige voorsorteervakken en om over de brug te rijden, moet je links voorsorteren. Maar de GPS zegt niets. Let je dus niet op, dan rijd je rechtdoor (in afwachting van een rotonde die nooit komt). Kijk je op je scherm, dan zie dat de routeaanduiding inderdaad aangeeft dat je links af moet over de brug. Hoe komt dat? Heel simpel. Het wegnummer gaat links af de brug over en rechtdoor verandert de weg van wegnummer. Maar fysiek (gewoon zoals je het ziet en ervaart) loopt de weg rechtdoor en is de weg over de brug echt een afslag naar links. Dus zul je tijdens het rijden altijd een oogje in het zeil, of in dit geval op het scherm moeten houden om dit soort 'fouten' te vermijden.
Een andere grap die de GPS wel eens uithaalt is de volgende: in de Dolomieten gaf hij midden in een haarspeldbocht aan dat ik naar rechts moest. Daar was inderdaad een weg, maar wel een onverharde. Dus niet ingereden, maar wel gestopt en eens even in- en uitgezoomd op de kaart. Wat bleek, het onverharde pad sneed als het ware een lus van de haarspeldbocht af en werd door de GPS gezien als de kortste weg. Dat de kortste weg onverhard was en zo steil dat normaal alleen een gems ertegenop kon, dat werd niet meegenomen in de keuze van de weg.
Een laatste puntje dat verbeterd zou kunnen worden is het tijdstip waarop afslagen worden aangegeven. Op secundaire wegen geen enkel probleem, maar op snelwegen wel. Als de GPS zegt: over 600 meter afslag nemen, is de afslag in feite al begonnen. En op het moment dat hij roept: Nu afslaan, is de uitvoegstrook afgelopen en kun je niet meer afslaan. Als je dat weet kun je er rekening mee houden, maar de eerste paar kaar was het even verrassend. Gaat het om een enkele afslag dan is het wel duidelijk. Maar heb je meerdere afslagen achter elkaar, bijvoorbeeld bij viaducten of verkeerspleinen, dan moet je goed opletten.

Uitzetten van routes
Met de bijgeleverde software is het vrij gemakkelijk om routes uit te zetten in de computer. Als je de routes uitzet door middel van waypoints, let dan op het volgende: als je de kaart niet al te veel inzoomt (lekker makkelijk, want dan heb je overzicht over een groter gedeelte van de route) en je zet een waypoint op de weg op een punt waar je bijvoorbeeld links of rechts wilt afslaan, dan kan het volgende gebeuren. Je denkt dat je het waypoint precies op de kruising zet. Maar in werkelijkheid zet je hem net iets over de kruising. Als je goed inzoomt zie je dat ook, maar doe je dat niet (luiheid, want dan hoef je niet veel te schuiven met de kaart tijdens het uitzetten) dan zit je er zo maar een millimeter naast. En dan krijg je de grap dat je de kruising voorbijrijdt en dat je na 100 meter dan opdracht krijgt om te keren en dan alsnog de weg in te rijden. In het begin snapte ik daar niets van, maar al doende leert men. Een eenvoudige oplossing is om het waypoint altijd op de weg te zetten die je in wilt rijden en dan net iets voorbij de kruising. Dan ben je dit soort grappen kwijt en hoef je toch niet al te ver in te zoomen.
Zie je tijdens het rijden van de route een mooi weggetje dat eigenlijk niet in de route is opgenomen, rijd dat dan rustig in. De GPS helpt je wel weer om terug te komen op de originele route, dat werkt perfect. Ook het vinden van benzinestations, hotels en restaurants werkt perfect, evenals het daarna vervolgen van je originele route.
Wat wel mis kan gaan is wanneer je een route uitzet in de vorm van een acht. Ik bedoel daarmee dat een bepaald dorp als het ware het middelpunt is van je route en je daar twee keer doorheen komt (een acht heeft nu eenmaal twee lussen). Daar raakt je GPS heel erg van in de war en je loopt het risico dat hij je de verkeerde lus opstuurt. Tijdens een tocht in de Dolomieten was er een dorpje waarin we verkeerd werden gestuurd. Omdat we daar nog vrij onbekend waren en het mistig was, duurde het even voordat we doorhadden dat we bezig waren om de tweede (grote) lus voor de tweede keer te rijden. Het was dat we een heel markant punt tegenkwamen, want anders hadden we er nu nog rondjes gereden (als we gehoorzaam de aanwijzingen van de GPS waren blijven volgen).

Samenvattend
De GPS is een goed hulpmiddel bij het motorrijden. Echt verdwalen kun je niet (als je een beetje oplet en op je scherm kijkt). Routes rijden gaat goed, maar niet alles blindelings opvolgen en een beetje meedenken met de GPS.
Wat een groot pluspunt is, is dat je kunt kijken wat je te wachten staat qua bochten in de weg waarop je rijdt. Als je de weg (vooral naar rechts) achter de bomen of rotsen ziet verdwijnen weet je nooit of het een mooie doorlopende bocht is of de aanzet tot een haakse bocht. Even een blik naar beneden naar het schermpje geeft je dan hele nuttige info over wat je te wachten staat. Ingezoomd tot bijvoorbeeld 100 meter (door de grootte van het scherm kijk je dan 4 tot 500 meter vooruit) geeft dan goede info. En ik ben nog nooit verrast doordat het kaartmateriaal niet klopte, dus het vertrouwen daarin is groot.
Het bovenstaande betekent overigens niet dat je als een blind paard op je kaart moet vertrouwen. Als je de weg niet kent is voorzichtigheid altijd geboden. Een onoverzichtelijke bocht kan dan wel goed te rijden zijn volgens de kaart, maar er kan altijd iets of iemand stilstaan in die mooie bocht. En dat geeft de GPS helaas nog niet aan.

Bron : John Bruins, Coördinator Bergtrainingen LCVM